Saturday, October 25, 2008

പേശും പടം

“ഭാര്യ” എന്ന സിനിമയാണ് എന്റെ ഓര്‍മയിലെ ആദ്യത്തെ സിനിമ.കഥ ഒന്നും മനസ്സിലായിലെന്കിലും “പഞ്ചാര പാലുമുട്ടായി ..” എന്ന പാട്ടു എനിക്ക് വല്യ ഇഷ്ടമായി . അവസാന ഭാഗത്തൊക്കെ ഞാന്‍ രാഗിനിയോടൊപ്പം കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു .നാലോ അഞ്ചോ വയസ്സായ എനിക്ക് എന്ത് മനസ്സിലായിട്ടാണോ ആവോ ?

പൊതുവെ സിനിമ തീയറ്റര്‍ എനിക്ക് പേടി ആയിരുന്നു അന്ന് . ഏതെങ്കിലും സിനിമ കാണാന്‍ എല്ലാവരും തീരുമാനിക്കുംപോഴേ ഞാന്‍ കരഞ്ഞു തുടങ്ങും . പിന്നെ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ ആണ് . മിട്ടായി , പുതിയ പെന്‍സില്‍ , ചെരുപ്പ് , ഉടുപ്പ് അതങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോകും . പോകുന്നടത്തോളം പോകട്ടെ എന്ന് ഞാനും .

ഒടുവില്‍ ഒരു നീണ്ട വാഗ്ദാന പട്ടികയും പിന്നെ ബാഗ് നിറയെ തിന്നുന്ന സാധനങ്ങളും ആയി ഞങ്ങള്‍ സിനിമ കാണാന്‍ പോകും . അപ്പൊ എനിക്കൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു –സിനിമ തീയറ്റര്‍ എത്തുന്നത് വരെ “ടിക്കറ്റ് കിട്ടല്ലേ ,ടിക്കറ്റ് കിട്ടല്ലേ ” എന്ന് മനസ്സില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം . എങ്ങനെ പ്രാര്‍ത്ഥി ക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും നിര്‍ത്താന്‍ പാടില്ല . അങ്ങനെ ചെയ്‌താല്‍ ടിക്കറ്റ് കിട്ടില്ല . പല തവണ ഈ വിദ്യ ഞാന്‍ പ്രയോഗിച്ചു നോക്കി വിജയിച്ചു . പ്രാര്ത്ഥന ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിര്‍ത്തേണ്ടി വന്നപ്പോഴൊക്കെ ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയിട്ടും ഉണ്ട്‌.
മുയലിന്റെയും ചക്കയുടെയും കഥ അന്ന് അറിയുകയും ഇല്ലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ടു തന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ വിശ്വാസത്തില്‍ മുറുകി പിടിച്ചു.
ഏത് പുതിയ സിനിമ വന്നാലും കാണാന്‍ ആവേശം ചേട്ടന് ആണ്. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ.
അച്ഛന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു നടന്നു എങ്ങനെയും സമ്മതിപ്പിക്കാന്‍ ചേട്ടന് ഭയങ്കര മിടുക്കായിരുന്നു . അങ്ങനെ ആണ് ‘ദീപം ’ എന്ന സിനിമ കാണാന്‍ പോയത് . ഞങളുടെ വീടിനു അടുത്ത് തന്നെ ചെറിയ ഒരു തീയറ്റര്‍ ഉണ്ട്‌ . പതിവു പോലെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ഒന്നും പറ്റിയില്ല.അഞ്ഞൂറ് 'ദീപം ' വിശേഷം പറയാന്‍ ഉണ്ട്‌ ചേട്ടന്.മൂളി കേട്ടാലും പോര അഭിപ്രായവും പറയണം.ഉദാഹരണത്തിന് "ഈ സിനിമയില്‍ നസീര്‍ മധുവിന്റെ അനിയന്‍ ആണ് എന്നാണ് ആരോ പറഞ്ഞതു പോസ്റ്റര്‍ കണ്ടപ്പോ നിനക്കു അങ്ങനെ തന്നെ ആണോ തോന്നിയത്?"ഇങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഞാന്‍ എങ്ങനെ ആണ് മു‌ളി ഉത്ടരം പറയുന്നത്. പരയതിരുന്നലോ ഉടനെ പിണങ്ങും ചേട്ടന്‍.

തീയറ്റര്‍ എത്തുന്നത് വരെ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷ കൈ വിടില്ല . എങ്കിലും മധുവും ജയനും കുടി ഒരു പന്തവും പിടിച്ചു നില്ക്കുന്ന പോസ്റ്റര്‍ ഇന്റെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ എത്ര വിഷമിച്ചാണ് നിന്നത് എന്നോ ? ചേട്ടന് സന്തോഷം .സിനിമ തുടങ്ങിയതും ഞാന്‍ എന്റെ കലാ പരിപാടി തുടങ്ങി . അമ്മുയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങി ആഹാര സാധനങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി അകത്താക്കി തുടങ്ങി . സ്ക്രീനില്‍ നടക്കുന്നതൊന്നും ഞാന്‍ തീരെ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല . അവരായി അവരുടെ പാടായി .
ആഹാര സാധനങ്ങള്‍ തീര്ന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും അസ്വസ്ഥ യാകും . പിന്നെത്തെ പരാതി കാണാന്‍ വയ്യ എന്നാണ് . അച്ഛന്‍ എന്നെ കസേര കൈയില്‍ ഇരുത്തും .പിന്നെ അന്തമില്ലാത്ത സംശയങ്ങള്‍ ." അയാള്‍ എന്തിനാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു ? ആ ആന്റി കരയുന്നത് എന്തിനാ . " കഥ അറിയുക എന്നൊരു ഉദ്ദേശവും എനിക്കില്ലായിരുന്നു .ബാകിയുള്ളവര്‍ അങ്ങനെ സുഖമായി ഇരുന്നു കാണണ്ട എന്ന നിസ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്ത മാത്രം .


പിന്നെയും ബോര്‍ അടിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങും . ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു രണ്ടു മുന്ന് വയസ്സ് കാലത്ത് ഞാനും സിനിമയും ആയ ബന്ധം . രണ്ടിലോ മുന്നിലോ പടിക്കുംപ്പോഴാനു ആ പേടി ഒന്നു മാറി കിട്ടിയത് . പിന്നങോട്ട്‌ ആക്രാന്തം പിടിച്ച സിനിമ കാണല്‍ ആയിരുന്ന്നു .

അപ്പോഴും എനിക്ക് സ്ക്രീനില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മൊത്തം കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലായില്ല.എങ്കിലും ആര് 'സിനിമ പോകാമോ?' എന്ന് ചോദിച്ചാലും ആദ്യം ചാടി പുറപ്പെടുന്ന ഒരാളായി ഞാന്‍. ഈ മാറ്റത്തില്‍ ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ചത്‌ ചേട്ടന്‍ ആയിരുന്നു.(ആയിരിക്കണമല്ലോ.)
ഒരിക്കല്‍ നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ അവിടത്തെ ഒരു അമ്മായിയുടെയും അമ്മാവന്റെയും കൂടെ ഒരു സിനിമയ്ക്ക് പോയി. ഒരു ജയന്‍ സിനിമ .തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ ചേട്ടന് ആകെ സങ്കടം .കഥ അറിഞ്ഞേ പറ്റു.ഒരു നിവര്‍ത്തിയും ഇല്ല .ഞാന്‍ കൈ മലര്‍ത്തി. 'നീ കണ്ട പോലെ പറ' എന്നായി ചേട്ടന്‍.ജയന്‍ ജയിലില്‍ പോകും . പിന്നെ തിരിച്ചു വരും. വീണ്ടും പോലീസ് ക്കാര് പിടിചു കൊണ്ടു പോക്കും.പിന്നെയും ജയന്‍ തിരിച്ചു വരും. ചേട്ടന് കഥ കേട്ടു മതിയായി.
ആയിടയ്ക്ക് ആണു ഞങ്ങള്‍ ‘കുടെവിടെ ’ കാണാന്‍ പോയത്‌. ഇത്തവണ ആവേശം മൊത്തത്തില്‍ അമ്മയ്ക്ക് ആയിരുന്നു . ‘കുടെവിടെ ’ യുടെ കഥ മാതൃഭൂമിയില്‍ ( സംശയം ഉണ്ട് അത് തന്നെ ആണോ മാഗസിന്‍ എന്ന് ) വന്നിരുന്നു ‘ഇല്ലി കാടുകള്‍ പൂത്തപ്പോള്‍ ’ എന്ന പേരില്‍ .
അമ്മ അതിന്റെ ഒരു ഫാന്‍ ആയിരുന്നു . സിനിമയ്ക്ക് പോക്കുന്ന വഴി മുഴുവന്‍ അമ്മ സിനിമയ്ക്ക് പേരു 'കുടെവിടെ' യെ കാള്‍ നല്ല പേരു ‘ഇല്ലി കാടുകള്‍ പൂത്തപ്പോള്‍ ‘ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .ചുവന്നു തുടുത്തു ചീര്‍ത്തിരിക്കുന്ന ബബ്ലു എന്ന നായകനെ കുറിച്ചും .
സിനിമ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അമ്മയ്ക്ക് വീണ്ടും വിഷമം . ചുവന്നു തുടുത്ത അമ്മയുടെ ബബ്ലു എവിടെ ? മെലിഞ്ഞു നീണ്ട റഹ്മാന്റെ രവി എവിടെ ?എങ്കിലും സിനിമ മൊത്തത്തില്‍ ഇഷ്ടപെട്ടത് കൊണ്ടു അമ്മ അങ്ങ് ക്ഷമിച്ചു . പേരിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രം അപ്പോഴും അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു .
കുറച്ചു നാള്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു ചിറ്റപ്പന്‍ താമസിച്ചിരുന്നു . ചിറ്റപ്പനെ സോപിട്ടായി പിന്നെ സിനിമ കാണല്‍ .സെക്കന്റ് ഷോ മാത്രമെ ആ കാലത്ത് കണ്ടിട്ടുള്ളു . ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട് ആവ്ശ്യപെടാതെ കൊണ്ടു പോയ ഒരു സിനിമ യെ ഉള്ളു ‘ഗാന്ധി ’. അതും സെക്കന്റ് ഷോ . ഞാന്‍ നോക്കുംപോഴൊക്കെ ചേട്ടന്‍ ഉറങ്ങുക ആയിരുന്നു . ചേട്ടന്‍ നോക്കുംപ്പോള്‍ ഞാനും .‘ദേ ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹം തുടങ്ങി ’ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അപ്പോഴൊക്കെ ചേട്ടനെ ഉണര്‍ത്തി . എനിക്ക് ആകെ ഗാന്ധിയുമായി ബന്ധപെട്ട് അറിയാവുന്നതു 'രാഷ്ട്ര പിതാവും ' 'ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹവും മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോള്‍ .



കുറച്ചു കൂടെ വലുതായപ്പോള്‍ (?) ഞാനും ചേട്ടനും ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി തുടങ്ങി സിനിമയ്ക്ക് . ഞങളുടെ വീട്ടിനു അടുത്തുള്ള തീയറ്റര്‍ ഇല്‍ മാത്രം . അത് പറയുമ്പ്പോള്‍ എനിക്ക് ആദ്യം ഓര്‍മ വരുന്നതു ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറില്‍ തുങ്ങി കിടന്നു ടിക്കറ്റ് എടുക്കുന്ന ചേട്ടനെ ആണു . അത്രയും ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു ചേട്ടന്‍ . ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടര്‍ ഇന്റെ അകം ഒന്നു കാണണം എന്നതായിരുന്നു എന്റെ അപ്പോഴത്തെ ആഗ്രഹങ്ങളില്‍ ഒന്നു .എന്ത് സംഭവിച്ചാലും എന്റെ കൈ വിടരുത് എന്ന് അമ്മയുടെ കര്‍ശന നിര്‍ദേശം ഉള്ളത് കൊണ്ടു ഒരു കൈ എപ്പോഴും busy ആയിരിക്കും ചേട്ടന്റെ . ഞാന്‍ ചേട്ടനെന്റെ കൈയില്‍ തുങി എപ്പോഴും . ചേട്ടന്‍ എന്നെ സൈഡ് സീറ്റില്‍ മാത്രമെ ഇരിത്തു . വേറെ ആരും അടുത്ത് ഇരിക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ ഒരു പ്രോട്ടെക്ഷേന്‍ .അമ്മയുടെ സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സിന്റെ ബാക്കി . അടുത്ത് ചേട്ടനും ഇരിക്കും .ഏതായാലും ഞങ്ങള്‍ നാട്ടുകാര്‍ക്കു ഒരു അത്ഭുതം ആയിരുന്നു .

VCP വീട്ടില്‍ വാങ്ങിയപ്പോഴാണ്‌ തീയറ്ററില്‍ പോക്ക് നിന്നത്.വീണ്ടും ആക്ക്രാന്തം പിടിച്ച സിനിമ ദിനങ്ങള്‍ .ഹിന്ദി ,മലയാളം ,തമിഴ്,ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ യൊന്നും നോക്കാതെ കാണല് തന്നെ .ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ ആണെന്കില്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും "ഇപ്പൊ എന്താ പറഞ്ഞതു?" "let us go out for dinner" എന്നതിന്റെ പരിഭാഷ സഹികെട്ട് ചേട്ടന്‍ പറയുന്നതു "നമ്മക്ക് പോയി കഞ്ഞി കുടിക്കാം " എന്നായിരിക്കും കുറച്ചു കഴിയുംപ്പോള്‍ .വീഡിയോ ലൈബ്രറി ക്കാരന്‍ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്കില്‍ 'പനി ആണോ?" എന്ന് ഫോണ്‍ വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്ന അവസ്ഥ .
ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപടി കണ്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അമ്മ ഒരു നിയമം വെച്ചു . ഒരു ദിവസം ഒരു സിനിമയെ കാണാവു .അങ്ങനെ കുറച്ചൊക്കെ ശാന്തത കൈവന്നു ഞങ്ങളുടെ പാവം വീടിനു .

ചേട്ടന്‍ പെട്ടിയും കിടക്കയും എടുത്തു പഠിപ്പിന്റെ പേരില്‍ സ്ഥാലം വിട്ടപ്പോള്‍ വീണ്ടും എന്റെ സിനിമ കാണല്‍ അധോഗതിയില്‍ ആയി .
പ്രീ ഡിഗ്രി ക്ക് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്ക്ക് ഒരു തോന്നല്‍ . ഞങ്ങള്‍ ഒക്കെ വലിയ കുട്ടികള്‍ ആയില്ലേ എന്നൊരു കൊനഷ്ട്ടു വിചാരം .
ഇനിയിപ്പോള്‍ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കുടെയാണോ ഫ്രണ്ട്സ് ഇന്റെ കൂടെ യല്ലേ സിനിമയ്ക്ക് പോകേണ്ടത് എന്നൊരു ചിന്ത .
ഞങള്‍ വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞു ‘ഞങ്ങള്‍ 'റോജ ' കാണാന്‍ പോകുവാണ് ".
അമ്മയും അച്ഛനും എന്നെ തമാശ മട്ടില്‍ നോക്കി .
ഇതു തമാശയല്ല എന്ന് അവര്ക്കു മനസ്സിലായപ്പോള്‍ പിന്നെ അത്ഭുതമായി.

കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ എല്ലാ വീട്ടിലെയും സ്ഥിതി ഇതൊക്കെ തന്നെ ആയിരുന്നു.
ഒടുവില്‍ എല്ലാവര്ക്കും സമ്മതം കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്തു.ഒരു കരാറില്‍ റീനയുടെ അമ്മച്ചി (അമ്മുമ്മ) കൂടെ വരും. അത് ഞങ്ങള്‍ അങ്ങ് സഹിച്ചു.റീന ഒഴിച്ച്.അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഒരു പട പെണ്‍ പിള്ളേര്‍ അമ്മച്ചിയുടെയും അപ്പുപ്പന്റെയും നേതൃത്വത്തില് 'റോജ' കാണാന്‍ പോയി. ആദ്യമായി കുട്ടുകാരുടെ കൂടെ സിനിമ കാന്നുന്ന ത്രില്ലില്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. റീന മാത്രം മുഖം വിര്‍പ്പിച്ചിരിന്നു.മധുബാല യുടെ ചാട്ടവും ഓട്ടവും ഒന്നും ആദ്യമേ അമ്മച്ചിക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടില്ല. അത് തീയറ്റര്‍ മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് പോലെ അമ്മച്ചി അങ്ങ് പറയുകയും ചെയ്തു.
റീന പിന്നെയും മുഖം ചുവപ്പിച്ചു ഇരുന്നു.അമ്മച്ചി ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് റീനയുടെ മുഖം ഒന്നു തെളിഞ്ഞത്.
കണ്ണൂര്‍ പോയപ്പോ പിന്നെ വീണ്ടും സിനിമയുടെ ഉത്സവ കാലം ആയി.പരീക്ഷ തീര്‍ന്ന സന്തോഷത്തില്‍, പരീക്ഷ മാറ്റി വെച്ച സന്തോഷത്തില്‍,നല്ല സിനിമ എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞതു ശരി ആണോ എന്ന് അറിയാന്‍, ഇങ്ങനെ സിനിമ കാണാന്‍ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.നല്ല തല വേദന ഉള്ളപ്പോള്‍ സിനിമ കാണാന്‍ പോക്കുന്ന വഴി വിക്ക്സ് വാങ്ങി പോയിട്ടുണ്ട്. എന്ത് വന്നാലും സിനിമ മാറ്റി വെയ്ക്കുന്ന പ്രശ്നമേ ഇല്ല എന്നതാണ് മട്ട്.

ഇപ്പോള്‍ സിനിമയുമായി വലിയ അകലം.അത്യാഗ്രഹം മുത്തു ഇപ്പോഴും ചേട്ടന്റെ ഡി വി ഡി കള്‍ കൊണ്ടു വയ്ക്കും എന്നല്ലാതെ കാണാന്‍ സമയം കിട്ടാറില്ല. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഞാന്‍ തോറ്റു കൊടുക്കില്ല. എന്റെ കുട്ടികള്‍ ഒന്നു വലുതാകട്ടെ ഞാന്‍ കാണാതെ പോയ എല്ലാ സിനിമയും കുത്തിയിരുന്നു കാണും ഞാന്‍ .ആ പ്രതീക്ഷയില്‍ വീണ്ടും കാണണം എന്ന് തോന്നി ചേട്ടന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ ഇജാസത്തും , ചോ‌രന്ഗി ലെനും ആരന്ന്യകവും സ്പര്ശും ഒന്നും തിരിച്ചു കൊടുത്തിട്ടില്ല.
ചേട്ടന് ഇപ്പോഴും നല്ല ഒരു കളക്ഷന്‍ ഡി വി ഡി ഉണ്ട്.ആ അലമാരയുടെ അടുത്ത് കുടി പോകാന്‍ എല്ലാവര്ക്കും പേടി ആണെന്ന് മാത്രം.ഏതെങ്കിലും ഒരു ഡി വി ഡി ആരെങ്കിലും ഒന്നു എടുത്താല്‍ 'വെച്ചിരുന്ന ഓര്‍ഡര്‍ തെറ്റി, അല്ലെങ്കില്‍ കുഴച്ച് മറിച്ചു' എന്നൊക്കെ ഒരു ബഹളം പതിവു.ജീവനില്‍ കൊതിയുള്ള ആരും ആ വഴി പോകാറില്ല .

'വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ' കാണ്ടാലോ എന്നൊരു ആലോചന വന്നപ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് 'വഴിയേ പോക്കുന്ന വയ്യാവേലി ആണ് എടുത്തു തോളത്തു വെയ്ക്കണ്ട 'എന്നാണ് ആരോ ഉപദേശിച്ചത്. ആഹാ..എന്നാ പിന്നെ കണ്ടിട്ട് തന്നെ വേറെ കാര്യം എന്ന് ഞാനും തീരുമാനിച്ചു.
സിനിമ കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുപ്പോള്‍ ഒന്നു പേടിപ്പിക്കാന്‍ 'രാജി വെയ്ക്കട്ടെ രാജി വെയ്ക്കട്ടെ ' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ 'ഓ, എനിക്ക് രണ്ടു ആണ്‍ കുട്ടികളാ.. ' എന്നായിരുന്നു മറുപടി.ഇവരെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല ...

അടുത്ത ലക്ഷ്യം 'തിരക്കഥ '.ഭര്‍ത്താവ് ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി കണ്ടു എന്നൊരു നിരാശയില്‍ ഇരിക്കുന്ന സ്വപ്ന കുട്ടുണ്ട്. പിന്നെ 'നല്ല സിനിമ ആണെന്നാ തോന്നുന്നേ' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ മസ്തിക്ഷ പ്രക്ഷാളനം നടത്തിയ ഒന്നു രണ്ടു പേരും.പക്ഷെ വീണ്ടും പ്രശ്നം . ഞങ്ങള്‍ ആളെ കുട്ടി വന്നപ്പോഴേക്കും സിനിമ സിനിമയുടെ വഴിക്ക് പോയി കഴിഞ്ഞു .മടങ്ങി വരും എന്ന്‍ പ്രതീക്ഷയില്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍.
വരുമായിരിക്കും അല്ലെ?


************************************
ജാമ്യം :- ഞാന്‍ ഒരു ചിത്രക്കാരി അല്ല.പടം കാണുംപ്പോള്‍ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടല്ലോ ?

34 comments:

അശ്വതി/Aswathy said...

ജാമ്യം :- ഞാന്‍ ഒരു ചിത്രക്കാരി അല്ല.പടം കാണുംപ്പോള്‍ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടല്ലോ ?

വിക്രംസ് ദര്‍ബാര്‍ said...

പേശും പടം ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍ കുറഞ്ഞു വരികയാണെന്നാണ് നാം ധരിച്ചിരുന്നത് . ഒരു സിനിമാ ഭ്രാന്തന്‍ എന്ന നിലയിലും , വായനക്കാരന്‍ എന്ന നിലയിലും പറയട്ടെ, പോസ്റ്റ് കലക്കി .
പിന്നെ പടം...അതിനെക്കുരിച്ച്ചു ഒരു ജാമ്യവും എടുക്കണ്ടാ...അതും കിടിലം

കാന്താരിക്കുട്ടി said...

അശ്വതീ കലക്കീ ഓര്‍മ്മകള്‍ !1 അപ്പോള്‍ ഒരു ചിന്ന സിനിമാ ഭ്രമക്കാരി ആയി മാറീ ന്നു തോന്നുന്നല്ലോ..ആ ചിത്രങ്ങള്‍ എനിക്ക് ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടൂ ട്ടോ !

smitha adharsh said...

പോസ്റ്റും,ചിത്രവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
എനിക്കും,ഇവിടെ റിലീസ് ആകുന്ന സിനിമ എല്ലാം കണ്ടില്ലെന്കില്‍ ആകെ ഒരു എന്തോ "ഇത്". ഒരു ബേക്കറി മൊത്തം വാങ്ങിയിട്ടാണ്,ഈ മോളെയും കൊണ്ടു സിനിമ ക്ക് പോകുന്നത്.കാണാന്‍ പറ്റാത്തത് സി.ഡി.എടുത്തു കേള്‍ക്കും..ചിലപ്പോ,കാണാന്‍ പറ്റില്ല.വീട്ടിലെ പണിയും,ഓഫീസ് ജോലിയും എല്ലാം കൂടി പറ്റുന്നില്ലെന്നെ..സി.ഡി.കാണാന്‍ ഇരുന്നാല്‍ വീട്ടിലെ പണി നടക്കില്ലല്ലോ..അപ്പൊ,കണ്ടു പിടിച്ച സൂത്രമാണ്,സി.ഡി ഇട്ടു,അടുക്കളയില്‍ പണിയുടെ കൂടെ ഇടയ്ക്ക് വന്നു എത്തി നോക്കും.ബാക്കി,കേള്‍ക്കും.അതുകൊണ്ട്,ഹിന്ദി,തമിഴ് സിനിമ കാണല്‍ നിര്ത്തി. അത് കേട്ട്‌ കഥ മനസ്സിലാവില്ല എനിക്ക്.കാണുക തന്നെ വേണം.എന്നാലും,ഞാനും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഈ പെണ്ണ് ഒന്നു വലുതായിക്കോട്ടേ.എല്ലാം കാണും.
പിന്നെ,ഞാനും കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഫ്രണ്ട്സ് ന്റെ കൂടെ "നിറം" കാണാന്‍ പോയത് ,വീട്ടില്‍ ലോക മഹാ യുദ്ധം പൊട്ടി പുറപ്പെടാന്‍ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ട്,സന്തോഷ് ശിവന്റെ "അശോക" കോളേജില്‍ നിന്നു പോയി കണ്ടത് വീട്ടില്‍ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടേ ഇല്ല.എന്റെ ബുദ്ധി എങ്ങനെ?
പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോ,വേറൊരു കാര്യം കൂടി പിടി കിട്ടി..നമ്മളൊന്നും ഇവിടെ ജനിക്കെണ്ടവരെ അല്ല..ഹോളി വുഡ് നമ്മളെ കാത്തു ഇരിക്കുന്നു.പ്രേക്ഷകര്‍ ആയിട്ടാണ് എങ്കിലും...

മൈക്രോജീവി said...

“ടിക്കറ്റ് കിട്ടല്ലേ ,ടിക്കറ്റ് കിട്ടല്ലേ ” എന്ന് മനസ്സില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം . എങ്ങനെ പ്രാര്‍ത്ഥി ക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും നിര്‍ത്താന്‍ പാടില്ല...

ചേച്ചീ സൂപ്പര്‍ പോസ്റ്റ്‌...നല്ല പടങ്ങളും.

തിരക്കഥ ഇനി ടീവീല്‍ വരുമ്പം കാണാം...

..:: അച്ചായന്‍ ::.. said...

കര്‍ത്താവെ ആദ്യം ആയിട്ടിയ പടം കാണാന്‍ പേടി ഉള്ള ഒരാളെ കാണുന്നത് പിന്നെ പേടി മാറിയല്ലോ ഭാഗ്യം ... ഞാന്‍ ആദ്യം തിയേറ്ററില്‍ പോയി കണ്ടത്
സര്‍ഗം ആണ് .. അതോടെ പ്രാന്ത് കേറി .. പിന്നെ ലൈഫ് തന്നെ മൂവി ക്ക് കൊടുത്തു
ഇപ്പൊ ഫുള്‍ ടൈം മൂവി കാണല്‍ .. മൂവി ഉണ്ടാക്കല്‍ ... അതാണ് ലൈഫ് ..
പറഞ്ഞ രീതി സൂപ്പര്‍ എല്ലാ പോസ്റ്റും പോലെ വായിച്ചു രസിച്ചു ..

പിന്നെ എന്‍റെ നടന്‍ ഓര്‍മകളുടെ പോസ്റ്റ് ഇവിടെ ഉണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങള്‍
പ്രതിക്ഷിക്കുന്നു

http://achayan-s-chithrakoodu.blogspot.com/2008/10/blog-post.html

കുറുമാന്‍ said...

വായിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു സിനിമ കണ്ട ഫീലിങ്ങ്.

വര ഇഷ്ടായി(പ്രത്യേകിച്ചും, ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറില്‍ അനുജത്തിയുടെ കൈപിടിച്ച് ടിക്കറ്റെടുക്കുന്ന ചേട്ടന്റെ)

Aadityan said...

പേശും പടം tittle തന്നെ നന്നയിതുണ്ട് . പോസ്റ്റ് കല്‍ കിടയിലെ gap കുറക്കുനത് ഒരു നല്ല ലക്ഷണമാണ് . ഇങ്ങനെ തന്നെ പോകുന്നതാണ് നല്ലത് (വായനകാര്‍ക്ക് ).എല്ലാ ആശംസകളും . പിന്നെ ഈ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു പോസ്റ്കള്‍ക്കും ൨ ഉം ൩ ഉം ഒക്കെ ഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് scope ഉള്ളതാണല്ലോ .all best once again

Aadityan said...

By the way the pictures were also nice.keep including those

Anonymous said...

Nice one
-Adithyan.U

മാണിക്യം said...

ശരിക്കും രസിച്ചു.
നല്ല വര്‍ണന ലയിച്ചിരുന്നു വായിച്ചു.
ഭാവുകങ്ങള്‍ നേര്‍‌ന്നുകൊണ്ട്, മാണിക്യം

മാണിക്യം said...
This comment has been removed by the author.
ശ്രീ said...

സിനിമാസ്മരണകള്‍ നന്നായിരിയ്ക്കുന്നു ചേച്ചീ...ഒഴുക്കോടെ വായിച്ചു. ചേട്ടന്റെ കയ്യില്‍ തൂങ്ങി സിനിമ കാണാന്‍ പോകുന്ന അനിയത്തിക്കുട്ടിയുടെ അവതരണവും ആ ചിത്രവും ശരിയ്ക്കും മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു. :)

സിനിമകള്‍ എനിയ്ക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിത്രങ്ങളേ പത്താം ക്ലാസ്സു വരെ ഞാന്‍ തീയ്യറ്ററില്‍ പോയി കണ്ടിട്ടുള്ളൂ...
:)

കുഞ്ഞന്‍ said...

അശ്വതിജീ..

നല്ല രസകരമായി സിനിമ കാണല്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. പടങ്ങളെല്ലാം നന്നായിട്ടുണ്ട്. പടങ്ങള്‍ മാത്രമാണെങ്കില്‍ക്കൂടിയും അത് ഒരു കഥ പറയുന്നുണ്ട്.

എന്റെ ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാം ബെഞ്ചിലിരുന്നാണ് സിനിമ കാണാറ് മറ്റുള്ളവര്‍ സെക്കന്റ് ക്ലാസ്സിലും. പക്ഷെ ഇടവേളയാകുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ സെക്കന്റ് ക്ലാസ്സിലുണ്ടാകും. എന്നാല്‍ നല്ല തിരക്കുള്ള ദിവസമാണെങ്കില്‍ ബെഞ്ചില്‍ത്തന്നെ അതും ഏറ്റവും മുന്നില്‍..!

മുസാഫിര്‍ said...

മുന്‍‌കൂര്‍ ജാമ്യമെടുത്തെങ്കിലും അനുഭവ വിവരണത്തിനൊപ്പം പടങ്ങളും നന്നായിട്ടുണ്ട്.പ്രത്യേകിച്ച് ആ കുതിരവാല്‍.അതിനു 10/10 മാര്‍ക്ക്.

MCC said...

.njanum oru cinema branthi yanu..post super..enjoyed..

lakshmy said...

നാട്ടിൽ ചെന്നാൽ, എവിടൊക്കെ കൊണ്ടു പോയാലും സിനിമയ്ക്കു മാത്രം കൊണ്ടുപോകല്ലേ എന്നാണ് ഞാൻ പറയാറ്. ഈ മാറ്റം പ്രവാസി ആയതിനു ശേഷം സംഭവിച്ചതാണ്. പണ്ടെല്ലാം ഒട്ടുമിക്ക സിനിമകളും വിടാതെ കാണുമായിരുന്നു. അശ്വതിയ്ക്കുള്ള പോലത്തെ രണ്ട് ആങ്ങളമാർ എനിക്കൂം ഉണ്ട്. ചേട്ടനു കുറെ സിനിമകളൂടെ [വിശേഷിച്ചുംഇംഗ്ലീഷ്]നല്ല കളക്ഷനുമുണ്ട്. അപ്പൊ ഒരു സെയിം പിച്ച്

പക്ഷെ ഇപ്രാവശ്യം ചെന്നപ്പോൾ ‘വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ’ കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുക്കം കൂട്ടി വന്നപ്പോഴേക്കും പടം അതിന്റെ വഴിക്കു പോയി

(നല്ലൊരു പോസ്റ്റിനൊപ്പം നല്ലൊരു വരക്കാരി കൂടിയാണെന്നു തെളിയിച്ചു)

sv said...

നന്നായിട്ടുണ്ടു...നന്മകള്‍ നേരുന്നു

അലമ്പന്‍ said...

സിനിമകാണുന്നതില്‍ എന്നോളം വരില്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരാളുണ്ടെന്നറിഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം...

അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്നതുവരെ കത്തിക്കുത്തും കൊലപാതകവും വരുമ്പോള്‍ കണ്ണടച്ചിരിക്കലാണ്‌ പതിവ്‌.

'വെള്ളൈ റോജ'യിലെ ശിവാജിയുടെ പ്രേതത്തെക്കണ്ട്‌ വന്ന്‌ രാത്രി ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന്‌ ഉമ്മിച്ചിയെ വിളിച്ചതും, ഒടുവില്‍ സഹികെട്ട്‌ ഉമ്മിച്ചി അടുത്ത്‌ വിളിച്ച്‌ കിടത്തിയതും, രാവിലെ പനിക്കുള്ള മരുന്നിനോടൊപ്പം കാതിന്‌ ഓരോ കിഴുക്ക്‌ ദിവസവും 3 നേരം കിട്ടിയതും ഓര്‍ത്ത്‌ പോയി.

നല്ല പോസ്റ്റ്‌....ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

നന്ദകുമാര്‍ said...

കൊള്ളാം. രസിച്ചു വായിച്ചു, ആ രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം കൊള്ളാം. ചേട്ടനും അനിയത്തിയും കൌണ്ടറില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതേ. :)
(പോസ്റ്റെഴുതുമ്പോള്‍ തിരക്കു കൂട്ടുന്നുണ്ടോ? ഇത്തിരി സമയമെടുത്തു എഴുതിയാല്‍..ഇനിയും...)

അപ്പ ശ്ശരീട്ടാ

നന്ദന്‍/നന്ദപര്‍വ്വം

ഗോപക്‌ യു ആര്‍ said...

അപ്പൊ സിനിമാ പ്രാന്തി ആണല്ലെ?

ഇതു പ്രകാരം വയസ്50 ആയിക്കാണുമല്ലൊ
ഇനിയെങ്കിലും നിര്‍ത്തിക്കൂടെ സിനിമാകാണല്‍?

തമാശ പറഞ്ഞതാണെ!!
എനിക്ക് സിനിമാ കാണാന്‍ സമയമില്ല
എന്ന അസൂയ....

മേരിക്കുട്ടി(Marykutty) said...

അശ്വതി...നല്ല വിവരണം. ഇത്തിരി നീണ്ടു പോയെന്കിലും, എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടായി. വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ എനിക്കും കാണാന്‍ പറ്റിയില്ല..

jokkamma said...

പോസ്റ്റും,ചിത്രവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു

കുമാരന്‍ said...

സിനിമാ കഥ ഒരു അടിപൊളി സിനിമ പോലെ രസിച്ചു വായിച്ചു.

അശ്വതി/Aswathy said...

വിക്രം...നന്ദി..പടം നന്നായി എന്ന് പറഞ്ഞതിന് വളരെ നന്ദി.ഇപ്പോഴും പടം കാണാന്‍ മോഹം കുറവൊന്നുമില്ല. എങ്കിലും കുഞ്ഞു കുട്ടി പരാധീനതകള്‍ കാരണം ഇപ്പോള്‍ പഴയ പോലെ കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.വിലയേറിയ സമയം കമന്റാന്‍ മാറ്റി വെച്ചതിനു നന്ദി
കാന്താരിക്കുട്ടി, നന്ദി.ഭ്രമം ഉണ്ട്.നല്ല സിനിമ കാണാന്‍ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.
സ്മിതാ..സിനിമ ഞാനും കേള്‍ക്കാറുണ്ട്. വേറെ നിവര്‍ത്ത്തിയില്ലലോ.കോളേജില്‍ വെച്ചു അതൊക്കെ പറ്റു..പിള്ളാര്‌ കേള്‍ക്കണ്ട
മൈക്രോജീവി..നന്ദി,തിരക്കഥ വരും .വരാതെ എവിടെ പോകാന്‍
അച്ചായാ...നന്ദി.'മൂവി ഉണ്ടാക്കല്‍ ...?' അങ്ങനെയും സംഭവിച്ചോ?അതെപ്പോ?
കുറുമാന്‍ ...വളരെ നന്ദി. വന്നതിനും നല്ല വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞതിനും
ആദിത്യാ... ഞാന്‍ തുടരാന്‍ എഴുതിയാല്‍ ബോര്‍ ആവും എന്നൊരു തിരിച്ചറിവാണ് അങ്ങനെ ഒരു സാഹസത്തിനു മുതിരതിരിക്കാന്‍ കാരണം .
മാണിക്യം,നന്ദി
ശ്രീ ...പലിശയും ചേര്ത്തു ഇപ്പൊ കാണു..
കുഞ്ഞന്‍..നന്ദി.ഒരു 'ജി' ചേര്‍ത്തതിനു വലിയ ഒരു നന്ദി :).അമ്മ പറയും അവരുടെ സമയത്തു കുട്ടികളൊക്കെ വീട്ടില്‍ നിന്നു കസേര തന്നെ കൊണ്ടു പോയാലെ സിനിമയ്ക്ക് കയറ്റു എന്ന് .
മുസാഫിര്‍...എന്റ്കുതിര വാളിനെ കുറിച്ചു മാത്രം ഒന്നും പറയരുത്.നന്ദി നല്ല വാക്കുകള്‍ക്കു.
mcc, sv, ജൂക്കമ്മ ,നന്ദി

അശ്വതി/Aswathy said...

lakshmi...no back pinch.നന്ദി..വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ.. കാനനതത്തില്‍ വിഷ്മിക്കണ്ടാ.
അലമ്പന്‍...നന്ദി. ശിവാജി പടം ഒന്നും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല...നന്നായി
മേരിക്കുട്ടി,കുമാരന്‍,നന്ദി.
ഗോപാക്..നന്ദി എന്റെ വയസ്സ് കുറച്ചതിന്. എനിക്കേ 100 വയസ്സ് ആയി.ആസുയക്കും കഷണ്ടിക്കും മരുന്നില്ല. എങ്കിലും സിനിമ കാണാന്‍ സമയം കണ്ടെത്തു.
നന്ദകുമാര്‍, നന്ദി. എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോ എനിക്കും നന്ദന്‍ പറഞ്ഞതു തന്നെ ആണ് തോന്നിയത്. അത് കൊണ്ടു തന്നെ എന്താണ് ഉദേശിച്ചത്‌ എന്ന് മനസ്സില്‍ ആയി. വളരെ നന്ദി. ഇനി ശ്രദ്ധിക്കാം .

പേടിരോഗയ്യര്‍ C.B.I said...

നല്ല വിവരണം
രേഖാ ചിത്രങ്ങള്‍ കൊടുത്തതും നന്നായി
ആശംസകള്‍

മച്ചുനന്‍/കണ്ണന്‍ said...

നസീറും സത്യനും മുതല്‍..ഡി.വി.ഡി. യുഗം വരെയെത്തിച്ച ഒരു പോസ്റ്റ്.കാലങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്ര.അതിനിടയിലെ മാറ്റങ്ങള്‍.കൊള്ളാം...

anamika said...

ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്നു. കൊള്ളാം! വായിക്കാന്‍ നല്ല രസം ഉണ്ട്..ഇനീം വരാം..ഒരു ചേട്ടന്‍ ഇല്ലാത്തതിന്റെ എന്റെ ദുഃഖം ഇത് വായിച്ചപ്പോ പിന്നേം കൂടി..

അശ്വതി/Aswathy said...

കണ്ണാ, പേടിരോഗയ്യര്‍ ,നന്ദി .ഇതു വന്നതിനും കമന്റ് ചെയ്തതിനും
അനാമികാ...പൊതുവെ എല്ലാവര്ക്കും ചേട്ടന്‍ ഉള്ളത് ഇഷ്ടമാണ്.ചേട്ടന്‍ മാര്‍ക്ക് അവര്ക്കു ഒരു ചേച്ചി ഇല്ലാത്തതില്‍ വിഷമവും ...നന്ദി,നല്ല വാക്കുകള്‍ക്ക്

കരുണാമയം said...

ennikku vallarey ishtpettu


http://www.karunamayam.blogspot.com/

ചാളിപ്പാടൻ| chalippadan said...

ഇത്രയ്ക്കും അധികം സിനിമ ഭ്രാന്തന്മാരുണ്ടായിട്ടും മലയാള സിനിമ എന്താ രക്ഷപെടാത്തത്? പണ്ട് എന്ട്രൻസു കോച്ചിങിനു പോകുന്ന ശനീ, ഞായർ ദിവസങളിൽ മിനിമം രണ്ടു സിനിമ എന്നാണു കണക്കു.നല്ലൊരു പോസ്റ്റ്.

'മുല്ലപ്പൂവ് said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്....
നന്‍മകള്‍ നേരുന്നു....
സസ്നേഹം,
ജോയിസ്..!!

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം .......... said...

kollam nannayittundu....